Kirpi Yavrusu Sarılmak İstiyor

Kirpi yavrusu küçücükmüş. Sırtında minicik dikenler varmış. Burnu siyah ve parlakmış. Karnı ise yumuşacık tüylerle kaplıymış. Yürürken minik patileri tıpış tıpış edermiş.

Kirpi yavrusu annesiyle bahçenin ucunda yaşarmış. Çitin dibinde, kuru yapraklardan bir yuvaları varmış.

Bir öğleden sonra kirpi yavrusu çimenlerde dolaşıyormuş. Birden burnuna bir elma yaprağı düşmüş. Hışır! Kirpi yavrusu bir an korkmuş. Dikenleri dimdik olmuş. Sonra yaprağa bakmış ve gülmüş. Dikenleri yavaş yavaş yatışmış.

Akşam olmuş. Güneş elma ağacının arkasına saklanmış. Bahçeye serin bir rüzgâr esmiş. Anne kirpi yuvanın önüne çıkmış. "Hadi yavrum, uyku vakti," demiş.

Kirpi yavrusu annesine doğru koşmuş. Sonra birden durmuş. Dikenleri yine kabarmış. "Anne, sana sarılmak istiyorum," demiş. "Ama dikenlerim sana batar mı?"

Anne kirpi gülümsemiş. "Gel bakalım içeri," demiş. "Kirpiler nasıl sarılır, sana göstereyim."

Yuvanın içi sıcacıkmış. Kuru yapraklar güzel kokuyormuş. Anne kirpi yavrusunun karşısına oturmuş.

"Önce bir nefes alalım," demiş anne kirpi. "Burnundan yavaşça içeri. Sonra yavaşça dışarı."

Kirpi yavrusu nefes almış. Bir daha. Bir daha. Minik bedeni yumuşamış. Dikenleri bir bir sırtına yatmış. Sırtı düz ve pürüzsüz olmuş. Anne kirpi patisiyle sırtını okşamış. Hiç batmamış. Dikenler yatışmış, yumuşacık olmuş.

Dışarıda hava kararmış. "Şimdi karın karına," demiş anne kirpi. "Kirpilerin karnında hiç diken yoktur. Karnımız sarılmak içindir."

Kirpi yavrusu annesine sokulmuş. Yumuşak karnı annesinin yumuşak karnına değmiş. Tüyler tüylere değmiş. Annesi de onu iki patisiyle sarmış. Sıcacıkmış, tıpkı bir battaniye gibi.

"Hiç batmıyor!" demiş kirpi yavrusu. Sevinçle annesine biraz daha sokulmuş.

"Bir de burun burna," demiş anne kirpi. Siyah burnunu yavrusunun minik burnuna değdirmiş. Annesinin burnu serin ve ıslakmış.

Kirpi yavrusu kıkır kıkır gülmüş. Sonra kulağını annesinin göğsüne dayamış. Annesinin kalbi yavaş yavaş atıyormuş. İkisinin de dikenleri yatışmış, yumuşacık olmuş.

"Sarılmak çok güzel," diye fısıldamış kirpi yavrusu.

Gece olmuş, bahçe sessizleşmiş. Evin penceresindeki ışık sönmüş. Ay, çitin yaprakları arasından bakıyormuş. Yapraklar rüzgârda hışır hışır sallanıyormuş.

Anne kirpi ile kirpi yavrusu birlikte kıvrılmışlar. Karın karına, burun burna. Kocaman, yuvarlak bir top olmuşlar. "Seni çok seviyorum, yavrum," diye fısıldamış anne kirpi.

Dikenler yatışmış, yumuşacık olmuş. Kirpi yavrusu gözlerini kapatmış. Annesine sokulup mışıl mışıl uyumuş. İyi geceler.