Uykucu Küçük Bulut

Bir sabah mavi gökyüzünde küçük bir bulut varmış. Bembeyaz ve yuvarlakmış. Pamuk gibi yumuşacıkmış. Rüzgâr onu usulca itiyormuş. Fış fış, fış fış. Küçük bulut süzülmüş, süzülmüş.

Aşağıda yeşil tepeler, çiçekli çayırlar varmış. Güneş pırıl pırıl parlıyormuş. Kuşlar cik cik ötüp bulutun yanından geçiyormuş. Küçük bulut aşağıya bakmış. "Bugün kime yardım edebilirim?" demiş.

Çayırın ortasında bir koyun duruyormuş. Güneş tam tepedeymiş. Hiç ağaç yokmuş, hiç gölge yokmuş. Koyun sıcaktan dilini çıkarmış, hah hah diye soluyormuş.

Küçük bulut koyunun üstüne gelmiş. Güneşin önünde durmuş. "Ben sana gölge olurum," demiş. Koyunun üstüne serin bir gölge düşmüş.

Koyun derin bir nefes almış. Yünü serinlemiş. Çimenlere uzanmış, gözlerini kapamış. Küçük bulut sevinmiş. Sonra yine süzülmüş, süzülmüş.

Yolun kenarında küçük, sarı bir çiçek varmış. Toprağı kupkuruymuş, çatlak çatlakmış. Çiçek çok susamış. Başını öne eğmiş. Yaprakları sarkmış.

Küçük bulut çiçeğin üstünde durmuş. "Biraz su ister misin?" demiş. Sonra kendini usulca sıkmış. Pıt, pıt, pıt. Üç damla toprağa düşmüş.

Toprak yağmur kokmuş. Çiçek yavaş yavaş başını kaldırmış. Sarı yaprakları açılmış. Küçük bulut gülümsemiş.

Akşam olmuş. Güneş tepelerin ardına inmiş. Küçük bulut pembe pembe olmuş. Kenarları turuncu, ortası pembeymiş. Artık çok yavaş süzülüyormuş.

Küçük bulut kocaman esnemiş. "Çok yoruldum," demiş. "Bir yatak bulmalıyım."

Önce uzun bir kavağa bakmış. Kavak çok sivriymiş. Sonra göle bakmış. Göl çok ıslakmış. Küçük bulut yine süzülmüş, süzülmüş.

Derken uzakta bir dağ görmüş. Dağın tepesi yuvarlak ve yumuşacık görünüyormuş. Tıpkı bir yastık gibi. Küçük bulut yavaşça ona doğru süzülmüş.

Dağın tepesine usulca konmuş. Pof. Taşlar serinmiş. Çam ağaçları güzel kokuyormuş. Küçük bulut tepeyi yumuşacık sarmış, rahat rahat yerleşmiş.

Dağın arkasından Ay Dede yavaş yavaş doğmuş. "Merhaba, küçük bulut," demiş Ay Dede. "Bugün çok yardım ettin."

Ay Dede gümüş ışığını küçük bulutun üstüne sermiş. Işık ince bir yorgan gibi yumuşacıkmış. Gökyüzünde yıldızlar tek tek yanmış. Rüzgâr da artık esmiyormuş. Her yer sessizmiş. "Şimdi uyku vakti," demiş Ay Dede.

Küçük bulut gözlerini kırpıştırmış. "Yarın yine yardım ederim," diye fısıldamış. Sonra dağın tepesinde mışıl mışıl uyuyakalmış.

İyi geceler.