Ayı ile Arılar

Bir zamanlar ormanın kenarında kocaman, kahverengi bir ayı yaşarmış. Ayının tüyleri yumuşacıkmış. Burnu kapkara ve parlakmış. Ayı en çok çilek ile bal yemeyi severmiş.

Bir sabah ayı çayıra çıkmış. Güneş ılık ılık parlıyormuş. Çiçekler hafif hafif sallanıyormuş. Çayırın ucunda bir dere şırıl şırıl akıyormuş. Derenin yanında yere devrilmiş, kocaman bir kütük varmış.

Kütükten vız vız diye bir ses geliyormuş. Ayı merak etmiş. Yaklaşıp burnunu kütüğün deliğine uzatmış. İçeriden tatlı bir bal kokusu geliyormuş. Kütüğün içinde arılar yaşıyormuş.

Deliğin ağzında küçük bir arı duruyormuş. Bu arı yuvanın bekçisiymiş. Bekçi arı kocaman bir burun görünce korkmuş. Hemen uçmuş ve ayının burnunu sokmuş. Ayı "Of!" diye bağırmış. Burnu sızlamış, kıpkırmızı olmuş.

Ayı çok kızmış. Koca patisini kütüğe vurmak için havaya kaldırmış.

Ama birden durmuş. Ayı bir şey hatırlamış. Kızınca önce dur. Sonra derin bir nefes al. Sonra yavaşça say.

Ayı patisini yavaşça indirmiş. Burnundan uzun, derin bir nefes almış. Sonra ağzından yavaşça üflemiş. Bir… iki… üç… dört… beş.

Sonra ayı dereye gitmiş. Burnunu serin suya daldırmış. Su şırıl şırıl burnunu okşamış. Oh, ne güzel! Burnu artık daha az sızlıyormuş.

Ayı başını kaldırıp kütüğe bakmış. Arılar deliğin önünde dönüp duruyormuş. İçeride minicik yavru arılar uyuyormuş. Arılar kötü değilmiş. Sadece evlerini koruyorlarmış.

Ayı kütüğe vursa ne olurmuş? Bütün arılar telaşla dışarı uçarmış. Ama ayı durmuş, nefes almış, saymış.

Ayı kütüğe yavaşça yaklaşmış. Bu kez burnunu deliğe sokmamış. "Özür dilerim küçük arı," demiş ayı. "Kapınıza izinsiz burnumu uzattım."

Bekçi arı uçup bir papatyanın üstüne konmuş. "Ben de özür dilerim," demiş arı. "Korkunca seni soktum. Dur, sana bir şey getireyim."

Güneş batarken arılar geniş bir yaprağa biraz bal koymuşlar. Ayı balı yavaş yavaş yalamış. Ne kadar tatlıymış! Ayı mutlu mutlu gülümsemiş.

Gece olmuş. Gökte yuvarlak ay çıkmış. Kütüğün içinde vızıltılar susmuş. Arılar da yavruları da uyumuş.

Ayı büyük meşe ağacının altına kıvrılmış. Burnu artık hiç sızlamıyormuş. Kızınca önce dur. Sonra derin bir nefes al. Sonra yavaşça say.

Ayı derin bir nefes almış, yavaşça vermiş. Bir… iki… üç… Gözleri kapanmış. Dört… beş… Ayı mışıl mışıl uyumuş. İyi geceler.