Köpek ile Gölgesi

Köyde küçük, kahverengi bir köpek yaşarmış. Kulakları sarkık, kuyruğu kıvırcıkmış. Burnu kapkara, gözleri pırıl pırılmış. Bütün gün sokaklarda koşar, herkese kuyruk sallarmış.

Bir sabah kasap amca ona güzel bir kemik vermiş. Küçük köpek kemiği ağzına almış. Kemiğin kokusu burnuna doluyormuş. Kuyruğunu sallaya sallaya evine doğru yürümüş.

"Benim kemiğim, benim güzel kemiğim," diye düşünmüş. Çok mutluymuş.

Evin yolu küçük bir dereden geçiyormuş. Derenin üstünde tahta bir köprü varmış. Söğüt ağaçları suya eğilmiş.

Küçük köpek köprüye basmış. Tahtalar tık tık diye ses çıkarmış. Köpek köprünün ortasında durmuş, aşağı bakmış.

Su çok sakinmiş. Hiç kıpırdamıyormuş. Ayna gibi parlıyormuş. İçinde bulutlar, ağaçlar, gökyüzü görünüyormuş. Her yer sessizmiş.

Birden köpek suyun içinde başka bir köpek görmüş! Kahverengi, kulakları sarkık bir köpek. Onun da ağzında bir kemik varmış.

Küçük köpek gözlerini kırpmış. Sonra iyice bakmış. Sudaki kemik ona daha büyük görünmüş. Hem de çok daha büyük!

"O kemik de benim olsun," diye düşünmüş. "İki kemiğim olur! İki güzel kemiğim!"

Küçük köpek sudaki kemiğe uzanmak istemiş. Ağzını kocaman açmış. "Hav!" diye havlamış.

Ama ağzı açılınca kemik kaymış. Cup! Suya düşmüş. Su halka halka dalgalanmış. Sudaki köpek de kaybolmuş.

Kemik suyun üstünde yüzmüş, yüzmüş. Dere onu yavaşça alıp götürmüş. Küçük köpek arkasından bakmış. Kulakları iyice sarkmış. "Kemiğim gitti," diye mızıldanmış.

Su yavaş yavaş durulmuş. Dalgalar kaybolmuş. Sudaki köpek yine görünmüş. Ama bu sefer onun da ağzında kemik yokmuş. Kulakları sarkıkmış, yüzü üzgünmüş.

Küçük köpek başını yana eğmiş. Sudaki köpek de başını eğmiş. Küçük köpek kuyruğunu sallamış. Sudaki köpek de sallamış.

"O köpek benmişim!" diye gülmüş küçük köpek. "Kendi gölgeme havlamışım!" Sonra hoplaya zıplaya köprüden inmiş.

Gece olmuş. Gökyüzünde ay doğmuş. Yıldızlar göz kırpmış. Küçük köpek evine varmış. Kapının önünde sıcacık bir çorba kabı onu bekliyormuş.

Köpek çorbasını yalamış, bitirmiş. Karnı sıcacık olmuş. Sonra sepetine girmiş, yumuşak battaniyesine kıvrılmış. Ay ışığı burnuna düşmüş. "Benim yuvam, benim güzel yuvam," diye düşünmüş. Gözlerini yummuş ve mışıl mışıl uyumuş.

İyi geceler.