Karınca ile Güvercin

Çayırın kenarında, yaşlı bir meşe ağacının dibinde küçük bir karınca yuvası varmış. Yuvadaki karıncaların en küçüğü de en çalışkanıymış. Sabahtan beri tohum taşıyormuş, bir aşağı bir yukarı koşturuyormuş.

Hava çok sıcakmış. Küçük karınca susamış. "Biraz su içip hemen dönerim," demiş. Çimenlerin arasından dereye doğru yürümüş. Çimenler ona koca bir orman gibi gelirmiş.

Dere şırıl şırıl akıyormuş. Küçük karınca suyun kenarındaki düz bir taşa çıkmış. Eğilmiş, serin suyu içmeye başlamış.

Ama taş kaygan, su da hızlıymış. Karınca birden kaymış ve suya düşmüş. Su onu taşıyıp götürmeye başlamış.

"Yardım edin!" diye seslenmiş karınca. Minicik bacaklarını çırpmış. Söğüt dalındaki beyaz bir güvercin onu görmüş.

Güvercin gagasıyla büyük bir yaprak koparmış. Yaprağı karıncanın tam yanına bırakmış. Yaprak suyun üstünde bir sandal gibi yüzmüş.

Karınca yaprağa tırmanmış. Yaprak yavaş yavaş kıyıya sürüklenmiş. Karınca kumlu toprağa atlamış, derin bir nefes almış. "Teşekkür ederim, güvercin!" diye bağırmış. "Bir gün ben de sana yardım edeceğim."

Güvercin gülümsemiş, başını sallamış. Sonra kanatlarını açıp söğüdün dalına uçmuş.

Aradan birkaç gün geçmiş. Bir öğleden sonra güvercin, meşe ağacının alçak bir dalında uyukluyormuş. Gözleri yarı kapalıymış, tüyleri güneşte ışıldıyormuş.

Çayırdan genç bir kuşçu geliyormuş. Elinde kocaman bir ağ varmış. Güvercini görünce gözleri parlamış. "Ne güzel kuş," diye fısıldamış. "Onu kafesime koyarım."

Kuşçu parmak uçlarında yaklaşmış. Ağını yavaşça kaldırmış. Yerde, karınca yuvasının yanında, küçük karınca her şeyi görüyormuş.

Küçük karınca hiç düşünmemiş. Koşmuş, kuşçunun ayağına tırmanmış. Sonra bütün gücüyle ayak bileğini ısırmış.

"Ay!" diye zıplamış kuşçu. Ağ elinden kaymış, boş çimenlerin üstüne düşmüş. Güvercin uyanmış, kanat çırparak gökyüzüne yükselmiş. Havada bir tur atmış, karıncaya bakmış.

Kuşçu ayak bileğini ovuşturmuş. Önce şaşırmış, sonra kahkahayla gülmüş. "Bir karınca beni yendi," demiş. Ağını omzuna atıp evine dönmüş.

Akşam olmuş, gece gelmiş. Gökyüzünde ay ve yıldızlar belirmiş. Güvercin meşe ağacının dalına, tam karınca yuvasının üstüne konmuş.

"Teşekkür ederim, küçük dostum," demiş güvercin. "Bugün sen beni kurtardın." Sonra başını kanadının altına sokmuş. Aşağıda küçük karınca da yuvasına kıvrılmış, gülümsemiş. Yukarıda güvercin, aşağıda karınca, iki dost tatlı tatlı uyumuş.

İyi geceler.