Sihirli Lapa Tenceresi

Ormanın kenarında küçük bir ev varmış. Evin mavi bir kapısı, küçük bir bahçesi varmış. Evde bir kız ile annesi yaşarmış.

Bir gün dolapta hiç yemek kalmamış. Ne ekmek varmış, ne süt. Annesi üzgün üzgün boş tabaklara bakmış. Küçük kızın karnı guruldamış. Gurul gurul.

Küçük kız sepetini koluna takmış. "Ormanda böğürtlen toplarım, anne," demiş. Annesine sarılmış, ağaçların arasına yürümüş. Kuşlar ötüyormuş, yapraklar hışırdıyormuş.

Ormanda yaşlı bir nine karşısına çıkmış. Nine ona tatlı tatlı gülümsemiş. Elinde küçük, yuvarlak bir tencere varmış. Bakır tencere güneşte parlıyormuş.

"Al bu tencereyi," demiş nine. "Pişir tencerem pişir, dersen lapa pişirir. Dur tencerem dur, dersen durur."

Küçük kız tencereye sıkıca sarılmış. "Teşekkür ederim," demiş. Sonra koşa koşa evine dönmüş. Yol boyunca tencereyi hiç bırakmamış.

Kız tencereyi masaya koymuş. Annesi merakla yanına gelmiş.

"Pişir tencerem pişir!" demiş küçük kız. Tencere fokur fokur kaynamaya başlamış. İçi sıcacık, tatlı bir lapayla dolmuş. Sıcak buhar yanaklarını ısıtmış. Mutfak süt ve bal gibi kokmuş.

"Dur tencerem dur!" demiş. Tencere hemen durmuş. Anne ile kız kaşıklarını almış, karınlarını doyurmuşlar. Kedi de bir kaşık yemiş, bıyıklarını yalamış. O günden sonra hiç aç kalmamışlar.

Bir gün küçük kız komşunun çocuklarıyla oynamaya gitmiş. Annesi evde yalnız kalmış. Pencereden sarı bir güneş giriyormuş. Annesinin karnı acıkmış.

"Pişir tencerem pişir!" demiş annesi. Tencere fokur fokur kaynamış. Annesi bir kâse lapa yemiş. Oh, ne güzel!

Ama durdurma sözünü unutmuş. "Yeter tencerem," demiş. "Tamam tencerem." Tencere durmamış. Fokur fokur, fokur fokur. Lapa tencereden taşmış, masaya akmış.

Lapa yere akmış, mutfağı doldurmuş. Kapıdan taşmış, sokağa çıkmış. Sokakta yavaş yavaş, ılık bir dere gibi akıyormuş. Kedi kuyruğunu dikip lapayı yalamış. Komşular kaşıklarıyla koşa koşa gelmişler. Hepsi gülüyormuş.

Tam o sırada küçük kız eve dönüyormuş. Sokağı lapayla dolu görmüş. Hemen anlamış.

"Dur tencerem dur!" diye seslenmiş. Tencere hemen durmuş. Herkes kahkahalarla gülmüş. Komşular evlerine lapayı yiye yiye dönmüşler.

Gece olmuş. Sokak yine tertemizmiş. Komşuların pencereleri birer birer kararmış. Pencereden ay bakıyormuş. Küçük kız ile annesi yatağa girmiş.

Bakır tencere rafta sessizce duruyormuş. Annesi tencereye bakıp gülümsemiş. "Dur tencerem dur," diye fısıldamış. Küçük kız kıkırdamış, annesine sokulmuş. Gözleri yavaş yavaş kapanmış.

İyi geceler.