Cesur Küçük Terzi

Küçük bir terzi varmış. Bir sabah reçelli ekmeğini masaya bırakmış, sinekler üşüşmüş.

Terzi bir bez alıp savurmuş. Bakmış: yedi sinek.

"Bir vuruşta yedi!" demiş.

O kadar gururlanmış ki, kendine bir kuşak dikmiş ve üstüne işlemiş: *Bir vuruşta yedi.*

Sonra dükkânı kapatıp yola çıkmış.

Yolda bir deve rastlamış.

Dev kuşaktaki yazıyı okumuş. "Bir vuruşta yedi kişi mi?"

Terzi hiçbir şey söylememiş. Sadece gülümsemiş.

Dev sinirlenmiş. Yerden bir taş almış, avucunda sıkmış — taştan su damlamış.

"Bunu yapabilir misin?"

Terzi cebinden bir peynir parçası çıkarmış. Sıkmış. Su akmış.

Dev şaşırmış.

Sonra bir taş alıp havaya fırlatmış. Taş gözden kaybolmuş, uzun süre sonra düşmüş.

"Bunu?"

Terzi cebinden bir kuş çıkarmış — sabah yakalamıştı. Havaya atmış. Kuş uçmuş ve hiç düşmemiş.

Dev ağzını açık bırakmış.

Dev onu mağarasına götürmüş, arkadaşlarına göstermiş. Hepsi terziden korkmuş.

Terzi orada birkaç gün kalmış. Ama bir akşam, ateşin başında otururken, en yaşlı dev ona dönmüş.

"Sen aslında yedi kişi öldürmedin, değil mi?"

Salonda sessizlik olmuş.

Terzi bir an bekledi. Sonra doğruldu.

"Hayır," demiş. "Yedi sinek."

Devler birbirine bakmış. Terzi kaçmaya hazırlanmış.

Ama yaşlı dev gülmeye başlamış. Sonra hepsi gülmüş — mağara sarsılmış.

"Sen bizden korkmadın," demiş yaşlı dev. "Onlarca güçlü adam buraya geldi, hepsi titredi. Sen peynir sıktın."

"Ben de korktum," demiş terzi. "Ama korkarken düşünebiliyorum. Bütün marifetim bu."

Devler onu ertesi gün uğurlamış. Yaşlı dev yol için ona bir çuval un vermiş.

"Bir şey söyleyeyim mi?" demiş terzi giderken. "Siz benden çok daha güçlüsünüz. Ama hiçbiriniz bana ne olduğumu sormadınız. Sadece kuşağımı okudunuz."

Yaşlı dev başını sallamış. "Bir daha soracağız."

Terzi köyüne dönmüş. Dükkânını yeniden açmış.

Kuşağı duvara asmış — ama yazının altına küçük harflerle bir şey eklemiş:

(sinek)

Ve müşteriler sorduğunda bütün hikâyeyi anlatırmış, en baştan.

İyi geceler.