Yalancı Çoban

Dağın yamacında koyun otlatan genç bir çoban varmış. İşi kolaymış ama çok sıkıcıymış. Bütün gün otururmuş, koyunlara bakarmış, sonra yine otururmuş.

Bir gün canı sıkılınca aklına bir şey gelmiş.

Ayağa fırlamış ve var gücüyle bağırmış:

"Kurt! Kurt geldi!"

Köyden adamlar koşarak çıkmış. Ellerinde sopalar, yüzlerinde telaş. Yokuşu nefes nefese tırmanmışlar.

Ama kurt yokmuş. Çoban kahkahalarla gülüyormuş.

"Şaka yaptım," demiş.

Adamlar kızmış ama bir şey dememiş. Geri dönmüşler.

Birkaç gün sonra çoban yine sıkılmış. Yine bağırmış. Adamlar yine koşmuş. Yine kurt yokmuş.

Bu sefer kimse gülmemiş. Yaşlı bir çiftçi çobanın yanına gelmiş.

"Evladım," demiş, "sen şimdi bir şey harcadın. Farkında değilsin."

"Ne harcadım? Kimse bir şey kaybetmedi," demiş çoban.

"Kaybettiler," demiş yaşlı adam ve gitmiş.

Bir hafta sonra, akşamüstü, çalıların arasında bir hareket olmuş.

Çoban dönmüş ve gerçekten bir kurt görmüş. Koyunlar dağılmaya başlamış.

Çoban bağırmış. "Kurt! Gerçekten kurt!"

Köyde kimse kıpırdamamış.

Bir daha bağırmış. Sesi çatlamış.

Kimse gelmemiş.

O an çoban ne kaybettiğini anlamış.

Ama koşmuş. Sopasını almış, koyunların önüne geçmiş, bağıra çağıra kurdun üstüne yürümüş. Kurt bir an duraklamış, sonra dönüp ormana kaçmış.

Çoban dizlerinin üstüne çökmüş. Titriyormuş. Ama bir tek koyun bile kaybolmamış.

Ertesi sabah köye inmiş. Doğruca kahveye gitmiş, ortada durmuş.

"Dün kurt geldi," demiş. "Bağırdım, kimse gelmedi. Haklıydınız."

Kimse konuşmamış.

"Ben size bağırmaya değil," demiş, "size güvenilir olduğumu göstermeye geleceğim. Her akşam kaç koyunla çıktığımı ve kaçıyla döndüğümü söyleyeceğim. Bir yıl boyunca."

Yaşlı çiftçi başını kaldırmış. "Bir yıl uzun," demiş.

"Kaybetmesi bir haftaydı," demiş çoban. "Geri kazanması bir yıl olsun."

Ve öyle yapmış.

Her akşam köy meydanından geçmiş, sayıyı söylemiş. Yağmurda da, karda da.

İlk aylarda kimse dinlememiş. Sonra biri başını çevirmiş. Sonra bir başkası.

Sekizinci ayda, bir akşam yine bağırmış. Bu sefer bir koyun uçuruma yakın kalmış.

Köyden dört kişi koşarak çıkmış.

Çoban onları görünce durmuş.

"Geldiniz," demiş.

"Geldik," demiş yaşlı çiftçi. "Sekiz aydır her akşam doğru söylüyorsun."

O gece çoban koyunlarını ağıla kapatmış. Yıldızların altında, içi rahat, mışıl mışıl uyumuş.

İyi geceler.