Dev Finn McCool

Çok eskiden, İrlanda'nın kuzeyinde, denizin kıyısında Finn adında bir dev yaşarmış. Finn, karısı Una ile yüksek kayalıkların üstündeki taş bir evde otururmuş.

Denizin öbür yanında, İskoçya'da da başka bir dev yaşarmış. Adı Benandoner'miş. Benandoner her gün denizin karşısından gürlermiş: "En güçlü dev benim!"

Finn bu bağırışlardan bıkmış. "Gel de görelim bakalım!" diye seslenmiş Finn. Ama arada koca bir deniz varmış.

Finn kollarını sıvamış. Kıyıdan uzun, altı köşeli taşlar koparmış. Bu taşlar bal peteğinin gözleri gibiymiş.

Taşları birer birer denize dikmiş. Taşlar yan yana dizildikçe denizin üstünde bir yol oluşmuş. Finn günlerce çalışmış, ıslık çalarak taş taşımış.

Sonunda taş yol ta İskoçya'ya kadar uzanmış. "İşte şimdi gelebilirsin!" diye bağırmış Finn.

Bir öğleden sonra Finn taş yolun ucuna çıkıp bakmış. Uzaktan biri geliyormuş. Bu Benandoner'miş! Ama ne büyükmüş! Finn'den tam iki kat büyükmüş. Her adımında deniz çalkalanıyormuş.

Finn'in dizleri titremiş. Koşa koşa eve dönmüş. "Una, Una! O benden çok büyük!" diye bağırmış Finn.

Una hiç telaşlanmamış. Biraz düşünmüş, sonra gülümsemiş. "Merak etme, benim bir planım var," demiş Una.

Una, Finn'e kocaman bir bebek geceliği giydirmiş. Başına dantelli bir bebek bonesi takmış. Sonra onu kocaman bir beşiğe yatırmış. Finn'in ayakları beşikten sarkıyormuş!

"Sen sadece bebek gibi yat," demiş Una. "Gerisini bana bırak."

Derken kapı güm güm çalmış. İçeri kocaman Benandoner girmiş. "Finn nerede?" diye gürlemiş Benandoner.

"Finn ormanda, birazdan gelir," demiş Una. "Ama yavaş konuş, bebeği uyandırma. Hem acıkmışsındır, buyur bir ekmek ye."

Benandoner ekmeği ısırmış, ısırmış. Ama ekmek taş gibi sertmiş, bir türlü kopmamış. Bu sırada beşikteki bebek kendi yumuşak ekmeğini hap diye yemiş.

Benandoner beşiğe yaklaşıp bakmış. Bebek kocamanmış! "Bebek bu kadar büyükse, babası kim bilir ne kadar büyüktür!" diye düşünmüş Benandoner.

Benandoner kapıdan fırlayıp taş yola koşmuş. Kaçarken arkasındaki taşları denize atmış. Finn onun peşinden gelemesin istemiş. Bu yüzden taş yolun yalnızca iki ucu kalmış. İrlanda'da kalan ucuna bugün Devler Geçidi deniyor. O altı köşeli taşları hâlâ görebilirsin.

Gece olunca Finn ile Una kayalıklarda oturup gülmüşler. Deniz usul usul kıyıya vuruyormuş. Yıldızlar taşların üstünde parlıyormuş.

Finn esnemiş. "Bebek olmak beni çok yordu," demiş Finn. Sonra yine beşiğe kıvrılmış. Ayakları yine dışarıdaymış. Una beşiği usulca sallamış. Dev Finn mışıl mışıl uyumuş. İyi geceler.