Karanlıktan Korkan Ateş Böceği

Bir çayırın kenarında küçük bir dere akarmış. Derenin yanında alçak bir çalı varmış. Çalının geniş, yeşil bir yaprağı varmış.

Bu yaprakta küçük bir ateş böceği ile dedesi yaşarmış. Gündüzleri yaprağın altında uyurlarmış. Akşam olunca kuyruklarında sarı, sıcacık bir ışık yanarmış.

O akşam güneş tepenin ardına inmiş. Gökyüzü pembeden mora dönmüş. Çayırdan minik ışıklar yükselmeye başlamış.

Ama küçük ateş böceği yaprağından hiç kıpırdamamış. Minik bacaklarıyla yaprağa sımsıkı tutunmuş. Kalbi pıt pıt atıyormuş.

"Karanlık çok büyük, dede," demiş küçük ateş böceği. "Ben burada kalayım."

Dedesi yanına oturmuş. Hiç acele etmemiş. "Gel, önce birlikte nefes alalım," demiş. "Yavaşça içine çek, yavaşça bırak." İkisi yavaşça nefes almış, yavaşça vermiş. Küçük ateş böceğinin ışığı biraz daha parlamış.

"Sadece bir kanat boyu gidelim," demiş dedesi. "Sonra dururuz."

Küçük ateş böceği pır pır kanat çırpmış. Tek bir kanat boyu uçmuş. Uzun bir ot sapına konmuş. Dedesi de hemen yanına konmuş.

Otların arasından bir ses gelmiş. Cır cır, cır cır. Cırcır böcekleri şarkı söylüyormuş. Küçük ateş böceği aşağı bakmış. Ot sapı yemyeşil parlıyormuş. Onun kendi ışığıyla!

Sonra biraz daha gitmişler. Bir kanat boyu, bir kanat boyu daha. Derenin kıyısında düz bir taşa konmuşlar. Dere şırıl şırıl akıyormuş.

Küçük ateş böceği suya eğilmiş. Suyun içinde de minik bir ışık varmış. O kıpırdayınca ışık da kıpırdıyormuş. O kanat çırpınca ışık da kanat çırpıyormuş.

"Işığım benimle geliyor, dede!" demiş küçük ateş böceği. Kıkır kıkır gülmüş.

Yaşlı ağaçtan yumuşacık bir ses gelmiş. Hu hu, hu hu. Bir baykuş ötüyormuş. Küçük ateş böceği önce durup dinlemiş. Sonra derin bir nefes almış. Işığı parlamış.

Sonra çayırın üstüne uçmuşlar. Orada bir sürü ateş böceği varmış. Hepsi yanıp sönüyormuş. Küçük ateş böceği de aralarına katılmış. Yanmış, sönmüş. Yanmış, sönmüş.

Karanlık hâlâ kocamanmış. Ama küçük ateş böceğinin ışığı hep yanındaymış. Çayırın üstünde minik bir yıldız gibi parlıyormuş.

Sonunda kanatları ağırlaşmış. Dedesiyle birlikte yaprağa dönmüşler. Bir kanat boyu, bir kanat boyu daha.

"Yarın yine gelelim mi, dede?" diye sormuş küçük ateş böceği.

Dedesi gülümsemiş. "Geliriz," demiş. Küçük ateş böceği yaprağa kıvrılmış. Işığı yavaş yavaş kısılmış, küçücük bir nokta olmuş. Cırcırlar ötüyor, dere şırıl şırıl akıyormuş. Küçük ateş böceği mışıl mışıl uyumuş. İyi geceler.