Karga ile Testi

Bir yaz günüymüş. Güneş sıcacıkmış, hava kupkuruymuş.

Küçük karga sabahtan beri uçuyormuş. Kanatları yorulmuş. Bir de çok susamış.

Aşağıya bakmış. Bir bahçe görmüş. Bahçede eski bir taş duvar varmış. Duvarın dibinde de toprak bir testi duruyormuş.

"Belki içinde su vardır," demiş küçük karga. Yavaşça aşağı süzülmüş.

Küçük karga testinin kenarına konmuş. Testi büyükmüş, karnı yuvarlakmış, ağzı darmış.

Karga içine bakmış. En dipte biraz su parlıyormuş.

"Su var!" demiş karga. Kanatlarını mutlu mutlu çırpmış.

Gagasını testinin ağzına sokmuş. Uzanmış, uzanmış. Ama gagası suya yetişmemiş. Su çok aşağıdaymış.

Karga testiyi itmiş. Testi hiç kıpırdamamış. Bir daha itmiş. Testi çok ağırmış.

Küçük karga üzülmüş. Başını önüne eğmiş.

Sonra etrafına bakmış. Yerde küçük, yuvarlak çakıl taşları varmış.

Karga bir taşa bakmış. Sonra testiye bakmış. "Acaba," demiş karga, gözleri parlamış.

Karga gagasıyla bir çakıl almış. Testinin içine bırakmış. Tık!

Bir çakıl daha almış. Onu da bırakmış. Tık!

Bir çakıl, bir çakıl daha. Su yukarı, biraz daha.

Güneş yavaş yavaş batıyormuş. Karga hiç acele etmemiş. Taşları tek tek taşımış.

Su yükselmiş, yükselmiş. Bir çakıl, bir çakıl daha. Su yukarı, biraz daha. Sonunda su testinin ağzına gelmiş.

Küçük karga gagasını suya değdirmiş. Su serinmiş. Yudum yudum içmiş. "Oh, ne güzel," demiş karga. Tüylerini kabartmış, gözlerini kırpmış.

Çakıllar küçükmüş. Ama hepsi birlikte suyu yukarı getirmiş.

Hava kararmış. Gökyüzünde ay çıkmış. Küçük karga yaşlı meşe ağacına uçmuş. Yuvasına kıvrılmış. Kanatlarını battaniye gibi sarmış.

Aşağıda testi ay ışığında parlıyormuş. Karga gözlerini yummuş. Yavaşça fısıldamış: "Bir çakıl, bir çakıl daha." Ve uyuyakalmış.

İyi geceler.