Kazan Doğurdu

Akşehir'de bir sabah Nasreddin Hoca'nın evine misafir gelecekmiş. Hoca kocaman bir tencere pilav pişirmek istemiş. Misafir çok olunca pilav da çok olurmuş. Ama evdeki tencere küçükmüş.

Hoca komşusunun kapısını çalmış. "Komşu, kazanını bir günlüğüne verir misin?" demiş.

Komşunun büyük, bakır bir kazanı varmış. Her gün onu parlatırmış. Biraz düşünmüş, sonra kazanı Hoca'ya vermiş. "Aman Hocam, dikkat et," demiş.

Ertesi gün Hoca kazanı geri getirmiş. Kazan güneşte pırıl pırıl parlıyormuş. İçinde de küçücük bir tencere varmış.

"Komşu, müjde!" demiş Hoca. "Kazanın doğurdu. Bu da yavrusu."

Komşu küçük tencereyi eline almış. Tencere minicikmiş, tıpkı kazana benziyormuş. Komşu önce çok şaşırmış. Kazan doğurur muymuş hiç? Sonra gülümsemiş, çünkü bir tencere kazanmış. "Hayırlı olsun Hocam," demiş.

Birkaç gün sonra Hoca yine komşusunun kapısına gelmiş. "Komşu, kazanını bir kez daha verir misin?" demiş.

Komşu bu sefer hiç düşünmemiş. Ellerini ovuşturmuş. Kazanı hemen Hoca'nın kucağına koymuş. "Belki yine doğurur," diye düşünmüş. Belki bu sefer iki yavru olurmuş!

Hoca kazanı kucaklamış, ağır ağır evine yürümüş. Komşu da arkasından mutlu mutlu el sallamış.

Bir gün geçmiş, iki gün geçmiş. Kazan bir türlü geri gelmemiş. Komşu her sabah kapıya bakmış. Akşamüstü dayanamamış, Hoca'nın kapısını çalmış. "Hocam, kazanım nerede?" diye sormuş.

Hoca başını iki yana sallamış. Elini kalbine koymuş. "Ah komşu, sorma," demiş. "Kazanın uyudu. Ne yaptıysam uyandıramadım."

Komşu gözlerini kocaman açmış. "Hocam, kazan uyur mu hiç?" demiş.

Hoca gülümsemiş, sakalını sıvazlamış. "Komşu, kazanın doğurduğuna inandın," demiş. "Uyuduğuna neden inanmıyorsun?"

Komşu bir an susmuş. Sonra kahkahayla gülmeye başlamış. "Haklısın Hocam," demiş. "Kazan bana tencere getirince inandım. Kazanımı alınca inanmadım."

Hoca içeri girmiş, kocaman kazanı getirmiş. "Bak komşu," demiş, "kazanın uyandı. Seni görünce uyandı." Komşu küçük tencereyi geri vermek istemiş. "Kalsın," demiş Hoca. "Yavru annesinin yanında uyusun."

O gece komşu büyük kazanı da küçük tencereyi de rafına yan yana dizmiş. Ay ışığı pencereden süzülmüş, bakırlar usulca parlamış. Dışarıda cırcır böcekleri ötüyormuş.

Komşu lambayı söndürmeden önce onlara bakmış. Kendi kendine gülümsemiş. "Uyuyun bakalım," diye fısıldamış. "Siz uyursanız ben de uyurum."

İyi geceler.