Dev Oduncu Paul Bunyan

Çok eskiden, Amerika'nın kuzeyindeki büyük ormanlarda bir dev oduncu yaşarmış. Adı Paul Bunyan'mış. Oduncular akşamları ateşin başında onu anlatır, gülüşürlermiş.

Paul öyle büyükmüş ki, başı çam ağaçlarının üstünden görünürmüş. Sakalı gür bir çalı gibiymiş. Yürüdükçe yer güm güm sallanırmış. Derler ki, bebekken beşiği sallanınca denizde dalgalar olurmuş!

Paul bir ağaç kesse, yerine hemen iki fidan dikermiş. "Orman benim evim," dermiş Paul.

Bir kış gökten mavi kar yağmaya başlamış. Evet, mavi! Ağaçlar mavi, tepeler mavi olmuş. Paul'ün sakalına bile mavi kar konmuş.

O kış öyle soğukmuş ki, sözler bile havada donarmış. Paul "Merhaba!" dese, söz buz olup karın üstüne düşermiş.

Paul yine de ormanda yürüyüşe çıkmış. Mavi karda kocaman ayak izleri bırakmış. Soğuk ne kadar sert olsa da, Paul'ün yüreği hep sıcakmış.

Derken karın içinden minicik bir "mö" sesi gelmiş. Paul eğilip karı yavaşça eşelemiş.

Karın altında küçücük bir buzağı varmış. Titriyormuş. Soğuktan tüyleri masmavi olmuş.

"Üşümüşsün sen, küçüğüm," demiş Paul. Buzağıyı avucunun içine almış. Avucu sıcacık bir yuva gibiymiş.

Paul kulübesine dönmüş. Ocakta kocaman bir ateş yakmış. Buzağıyı yumuşak bir battaniyeye sarmış. Ona ılık süt içirmiş.

Buzağı yavaş yavaş ısınmış. Titremesi geçmiş. Sonra gözlerini açıp Paul'ün burnunu yalamış. Paul kahkahayla gülmüş.

Ama ne tuhaf! Buzağı ısınmış, ama hep mavi kalmış. "Senin adın Babe olsun," demiş Paul. "Mavi öküz Babe!"

Babe her gün biraz daha büyümüş. Sonunda bir tepe kadar kocaman olmuş. Boynuzlarının arasına kuşlar yuva yapmış. Paul ile Babe hiç ayrılmazmış.

Bahar gelince mavi kar erimiş. Donmuş sözler de erimiş! Bütün kışın sözleri birden çınlamış. Orman bir anda merhabalarla, kahkahalarla dolmuş.

Paul ile Babe'nin ayak izleri de eriyen karla dolmuş. İzler parıl parıl göller olmuş. Derler ki, Minnesota'daki on bin göl işte böyle olmuş.

Akşam olunca Paul ile Babe bir gölün kıyısına uzanmışlar. Paul başını yumuşak bir tepeye koymuş. Babe de yanına kıvrılmış.

Göllerin suyunda yıldızlar parlıyormuş. Her ayak izinde bir yıldız yüzüyormuş. Uzakta bir baykuş ötmüş. Çamlar usulca hışırdamış.

Babe yavaşça esnemiş. Paul onun mavi kulağını okşamış. "İyi uykular, küçüğüm," diye fısıldamış Paul. Kocaman öküze hâlâ küçüğüm diyormuş. Göllerin üstüne derin bir sessizlik çökmüş. İyi geceler.