Yıldız Paraları

Bir zamanlar, küçük bir köyde, küçük bir kız ninesiyle birlikte yaşarmış. Çok yoksullarmış ama birbirlerini çok severlermiş.

Bir gün küçük kız, kasabadaki teyzesine yardıma gitmiş. Akşamüstü eve dönmek için yola çıkmış.

Başında kırmızı bir yün bere, boynunda çizgili bir atkı varmış. Üstünde ninesinin ördüğü mavi bir hırka varmış. Cebinde de akşam yemeği için küçük bir ekmek duruyormuş.

Yolun kenarında, bir taşın üstünde yaşlı bir adam oturuyormuş. Elleri titriyormuş, yüzü yorgunmuş.

"Kızım, sabahtan beri hiçbir şey yemedim," demiş yaşlı adam. "Bir lokma ekmeğin var mı?"

Küçük kız cebindeki ekmeğe bakmış. Kendisi de acıkmış ama adam ondan daha açmış. Ekmeğin hepsini ona uzatmış. "Afiyet olsun," demiş. Adam teşekkür etmiş, kız da yoluna devam etmiş.

Biraz ileride, bir çitin dibinde küçük bir oğlan büzülmüş oturuyormuş. Rüzgâr esiyormuş. Oğlanın kulakları soğuktan kıpkırmızı olmuş.

"Kulaklarım üşüyor," demiş oğlan. "Boynum da üşüyor."

Küçük kız hiç düşünmeden kırmızı beresini çıkarmış. Oğlanın başına geçirmiş. Sonra çizgili atkısını da onun boynuna sarmış. Oğlan gülümsemiş, yanakları pembeleşmiş. Kızın da içi ısınmış, çünkü oğlan artık üşümüyormuş.

Güneş batmış, gökyüzü mor olmuş. Küçük kız taş köprüye gelmiş.

Köprünün başında minicik bir kız bekliyormuş. Bereli oğlanın kardeşiymiş, ağabeyini bekliyormuş. İncecik elbisesiyle titriyormuş.

Küçük kız mavi hırkasını çıkarıp minicik kızın omuzlarına sarmış. Artık ne beresi kalmış, ne atkısı, ne hırkası. Biraz üşümüş ama hiç üzülmemiş. Çünkü iki çocuk da artık sıcacıkmış.

Yol, ormanın içindeki küçük bir açıklıktan geçiyormuş. Ay doğmuş, yolu gümüş gibi aydınlatmış. Küçük kız hiç korkmamış, çünkü bu yolu çok iyi biliyormuş.

Açıklığın ortasında durmuş, başını kaldırıp gökyüzüne bakmış. O anda yıldızlar yavaş yavaş inmeye başlamış. Kar taneleri gibi süzülerek, tıpır tıpır yere konmuşlar.

Bunlar parıl parıl gümüş paralarmış! Küçük kız şaşkınlıkla etrafına bakmış. Bir de omuzlarında yumuşacık, sıcacık bir pelerin varmış.

Küçük kız gümüş paraları pelerinin içine toplamış. Ay ışığında eve yürümüş. Ninesi kapıda bekliyormuş. Torununu görünce sımsıkı sarılmış. Artık hiç aç kalmayacaklarmış.

O gece paraları bir cam kavanoza koymuşlar. Paralar kavanozun içinde küçük yıldızlar gibi parlamış. Küçük kız yumuşak pelerinine sarınmış, gözlerini yummuş. Ekmeği alan yaşlı adamı, bereli oğlanı, minicik kızı düşünmüş. Hepsinin sıcacık uyuduğunu hayal edip gülümsemiş.

İyi geceler.